91 43 46 835 bsi@um.szczecin.pl

W sytuacji kryzysowej…

DROGI RODZICU!

Gdy dowiadujesz się, że Twoje dziecko jest prześladowane w szkole lub bursie, przeżywasz szok i nie wiesz, co z tym faktem zrobić. Jest Ci trudno w to uwierzyć. Wydaje Ci się, że to Twoja wina i czujesz złość. Pamiętaj jednak, że Twoje dziecko przeżywa to samo i to Ty musisz mu pomóc.

Niektóre dzieci ukrywają swój problem. To nie oznacza, że nie mają do Ciebie zaufania – być może nie chcą Cię zmartwić, albo wstydzą się, że nie potrafią sobie same poradzić i wina tkwi w nich samych. Takie dziecko najczęściej nie lubi szkoły i bursy. Telefonicznie w tygodniu lub w weekend, kiedy przebywa w domu skarży się na bóle głowy, gardła, brzucha, na gorączkę. Jeśli zauważysz takie objawy u swojego dziecka, zastanów się, czy powodem nie jest prześladowanie w szkole lub bursie. Jest wiele sygnałów, które świadczą o tym, że Twoje dziecko może być ofiarą przemocy rówieśniczej. Jeżeli otrzymasz niżej wymienione sygnały  lub zaobserwujesz  zachowania dziecka  zawsze reaguj, gdy Twoje dziecko:

  • nie chce wychodzić z domu lub bursy albo wychodzi bardzo późno lub bardzo wcześnie
  • wraca ze szkoły później, okrężną drogą
  • wraca po lekcjach ze zranieniami i siniakami
  • ma podarte ubranie
  • znajdujesz zniszczone podręczniki i przybory szkolne
  • prosi Cię o ponowne kupienie „zgubionych” (zabranych lub ukradzionych) przedmiotów
  • często „gubi” pieniądze i prosi o drobne na „składkę”
  • nie chce brać do szkoły drugiego śniadania albo bierze dużo więcej niż zwykle
  • prosi o „załatwienie” zwolnienia z WF
  • kłóci się ze swoimi przyjaciółmi
  • jest ciche, izoluje się
  • jest agresywne w stosunku do innych domowników, np. rodzeństwa
  • ma gorsze wyniki w nauce
  • opuszcza pojedyncze lekcje lub wagaruje
  • ma problem ze snem lub senne koszmary, płacze w nocy

Jeśli dostaniesz takie sygnały lub zauważysz u dziecka wyżej wymienione zachowania, porozmawiaj z nim. Zadaj kilka prostych pytań:

  • Co robiło dzisiaj w szkole?
  • Co robiło podczas długiej przerwy?
  • Czy robiło coś, co mu się szczególnie podobało?
  • Czy robiło coś, co mu się nie podobało?
  • Czy jest jakaś lekcja, której nie lubi?
  • Czy jest ktoś w szkole, kogo nie lubi i dlaczego?
  • Czy czeka, aby iść jutro do szkoły?

Co robić?
Najgorsze co możesz zrobić, to zareagować zbyt ostro. Mimo odczuwanej złości staraj się nie zachować agresywnie, nie rozwiązuj sprawy sam np. wymierzając karę sprawcy. Postaraj się nie obwiniać szkoły, bursy i nauczycieli. Pamiętaj, że jeśli nie wiedziałeś o prześladowaniu swojego dziecka, szkoła i bursa  może również nie zdawać sobie z tego sprawy. Poinformuj wychowawcę – to on powinien pokierować dalej sprawą. Możesz także zwrócić się do pedagoga szkolnego.

Jeśli w szkole poinformowano Cię wcześniej, jakie są zasady współpracy z rodzicami w podobnych sytuacjach, postępuj zgodnie z nimi.

Wobec swojego dziecka staraj się zachować tak, aby mu pomóc. Nie obwiniaj go, niezależnie od tego, jak radziło sobie z prześladowaniem. Nie miej do niego pretensji, jeśli nie powiedziało Ci, że jest ofiarą przemocy. Zachęć, aby opowiedziało Ci o wszystkim – pomoże mu to poradzić sobie z napięciem i odreagować trudne emocje. Zapewnij, że zrobisz wszystko, aby mu pomóc i nie dopuścisz do podobnych sytuacji w przyszłości.

Poniżej zamieszczamy wykaz instytucji wspierających, gdzie można uzyskać pomoc w sytuacjach  trudnych.

Instytucje wspierające – klik